„Zdążyć przed Panem Bogiem” – szczegółowe streszczenie - strona 13
      Zdążyć przed Panem Bogiem | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczenieopracowaniebohaterowieżycie i twórczość autoratest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Zdążyć przed Panem Bogiem

„Zdążyć przed Panem Bogiem” – szczegółowe streszczenie

Edelman opowiada, jak podczas ucieczki wbiegł do jakiegoś budynku i znalazł tam chłopaka, który umierał, leżąc na wielkim worku z sucharami. Mężczyzna poczęstował Edelmana prowiantem. Zmarł przed wieczorem. W reportażu Krall pojawia się wzmianka o strajku głodowym. Urządziło go kilku zbuntowanych z oddziału, którzy zarzucali Edelmanowi zbytnią oszczędność w gospodarowaniu bronią. Przerwali strajk, zmuszeni do wypicia wody z cukrem. Rozmówca wyznaje, że czasem, gdy pytano go, co dalej robić, czuł się bezradny i samotny. Przypomina postać Anielewicza i ostatnie spotkanie z nim: „Szóstego maja przyszedł do nas Anielewicz z Mirą. Mieliśmy odbyć jakąś naradę, ale nie było już o czym mówić, więc on się położył spać, ja się położyłem spać.” Później nastąpiło zbiorowe samobójstwo i przyjaciele więcej się nie widzieli.

Fragment kończy zapis o opuszczeniu getta kanałami walczących w powstaniu pod nadzorem odpowiednich „przewodników”.

Fragment 11

[sr]Mówi o pomyśle Andrzeja Wajdy na nakręcenie filmu o getcie z wykorzystaniem materiałów archiwalnych. Ukazano by miejsca kaźni i pamiątki po bohaterach, a Marek Edelman miałby opowiadać o minionych czasach. Kardiochirurg nie wyraził jednak na to zgody. Autorka wspomina swoją przyjaciółkę Annę Strońską, która zamieszkuje w bloku wybudowanym na byłym terenie getta oraz opisuje żydowski pogrzeb z tak skromną liczbą „prawdziwych” Żydów, że nie można na nim odmówić tradycyjnej modlitwy za zmarłych - Kadyszu.[/sr]

Zawiera koncepcję filmu o getcie warszawskim. Andrzej Wajda chciał nakręcić film z wykorzystaniem materiałów archiwalnych, Edelman miałby opowiadać w nim o minionych wydarzeniach. Przy tym prezentowałby wszystkie ważne miejsca np. bunkier przy ulicy Miłej 18, gdzie samobójstwo popełnił Mordechaj Anielewicz, albo wejście na Umschlagplatz (tuż przy bramie). Te miejsca mają obecnie zupełnie inne przeznaczenie. Stoją na nich szare bloki. W jednym z nich mieszka koleżanka Hanny Krall - Anna Strońska - kolekcjonerka sztuki ludowej, zbieraczka żydowskich figurek, które przywozi z różnych miejsc Polski, najczęściej z Krakowa.


W Krakowie można jeszcze spotkać TAMTYCH Żydów, sprzed wszystkiego: wesołych i ubranych „przepisowo”: „W drugi dzień Wielkanocy, przed kościołem Norbertanek, na Salwatorze, odbywa się odpust i tylko jeszcze tam można znaleźć Żydów w czarnych chałatach i białych atłasowych tałesach, z tefilim na głowie - wszystko uszyte porządnie, przepisowo, jak powinno być.”

Pod oknami bloku, w którym mieszka Anna, stały kiedyś wagony pociągu. To miejsce również miałoby się pojawić w filmie Wajdy. Oprócz tego mogłyby być grać werble, występować delegacje z wieńcami, jakiś Żyd, który odmawiałby Kadysz „za sześć milionów zmarłych.” Ktoś z tłumu krzyczałby: „Marek!”, pojawiłaby się Marysia Sawicka, „która przed wojną biegała na osiemset metrów w „Skrze” razem z siostrą Michała Klepfisza, a potem ukrywała u siebie tę siostrę - biegaczkę i żonę, i córkę Michała...” Kolejnym miejscem kręcenia filmu byłby symboliczny grób bohatera - Michała Klepfisza, obok innych grobów na żydowskim cmentarzu, mniej symbolicznych - Zygmunta Frydrycha, Abraszy Bluma i jego żony Luby.

Luba Blumowa prowadziła w getcie szkołę pielęgniarek. Dostała kiedyś pięć numerków na życie, które miała rozdzielić pomiędzy sześćdziesiąt uczennic. Wybrała te, które miały najlepsze stopnie z pielęgniarstwa i świetnie potrafiły odpowiadać na pytania związane z medycyną. Po wojnie prowadziła dom dziecka. Przywożono tu dzieci odnalezione w szafach, klasztorach, skrzyniach na węgiel, grobowcach. Uczyła je dobrych manier i przykładnego zachowania, niektórym - w trosce o ich przyszłość nakazywała ukrywać przeszłość. Nad wspomnianymi grobami stoi wspaniały pomnik powstańca, odmienny od wizerunku prawdziwego bojownika.

strona:    1    2    3    4    5    6    7    8    9    10    11    12    13    14    15    16    17    18    19  



On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteś gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Szybki test:

Chory na serce alpinista i inżynier – Wilczkowski duma w szpitalu o:
a) Mount Evereście
b) tatrzańskim szczycie
c) szczycie na który nigdy już nie wejdzie
d) Himalajach
Rozwiązanie

Bubnerowa zajmowała się sprzedażą:
a) długopisów
b) wyrobów cukierniczych
c) kwiatów
d) kopert ozdobnych
Rozwiązanie

Na załadunek do pociągu w getcie ludzie oczekiwali w:
a) budynku szkolnym
b) stołówce
c) więzieniu
d) ambulatorium
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

StreszczeniaOpracowanie
„Zdążyć przed Panem Bogiem” – szczegółowe streszczenie
Streszczenie „Zdążyć przed Panem Bogiem” w pigułce
Nietypowy reportaż - „Zdążyć przed Panem Bogiem” – jako gatunek literacki
Czas i miejsce akcji w „Zdążyć przed Panem Bogiem”
Holokaust – ogólny rys historyczny
Kształt artystyczny „Zdążyć przed Panem Bogiem”
Interpretacja tytułu „Zdążyć przed Panem Bogiem”
Główna tematyka i przyjęcie „Zdążyć przed Panem Bogiem”
1: 400 000 – życie i śmierć w relacji Marka Edelmana
Powstanie w getcie warszawskim (kwiecień – maj 1943) – poszlaki historyczne
Hanna Krall - biografia
Mity a rzeczywistość w relacji Marka Edelmana
„...czy ludzie się kochali. (...)” – o miłości w getcie...
„Kto ratuje jedno życie, jakby cały świat ratował.” (słowa z Talmudu) - pomoc indywidualna i zorganizowana
Wobec Zagłady – postawy innych narodów
Twórczość Hanny Krall – wybrane pozycje (chronologicznie):
Terminologia w „Zdążyć przed panem Bogiem”
Choroba głodowa i jej objawy
Marzec 1968 – jako miniaturowa replika i echo Holokaustu
Bibliografia




Bohaterowie
Bohaterowie reportażu „Zdążyć przed panem Bogiem”
Marek Edelman - biografia





Tagi:
• życiorys Hanny Krall • biografia Hanny Krall • problematyka "Zdążyć przed Panem Bogiem • Biografia Marka Edelmana